Gmina Oksa nie ma wprawdzie zabytków klasy zerowej, ale ka偶dy zwiedzaj膮cy tutejsz膮 okolic臋 znajdzie dla siebie oryginalne miejsca historyczne oraz obiekty, które dostarcz膮 mu wiele niezwyk艂ych prze偶y膰.
Osobliwym obiektem zabytkowym, w idealnym stanie technicznym jest drewniany m艂yn z 1932 r. w miejscowo艣ci Wrona ko艂o Zakrzowa. W艂a艣cicielem jego by艂 zmar艂y przed kilku laty Zygmunt Adamski, cz艂owiek o wyj膮tkowo pogodnym usposobieniu.
Na terenie gminy Oksa godnymi zwiedzenia s膮 dwa ko艣cio艂y.
Ko艣ció艂 艣w. Andrzeja w W臋gleszynie
W 1367 r. biskup krakowski Florian z Mokrska zbudowa艂, w miejsce dotychczasowego drewnianego, dot膮d istniej膮cy ko艣ció艂 murowany. Data powstania parafii nie jest znana. Ko艣ció艂 by艂 restaurowany i przebudowywany w XVIII-XIX w. i w 1915 r., jest jednonawowy, z krótkim, prostok膮tnym prezbiterium. O艂tarze, g艂ówny i dwa boczne, utrzymane s膮 w stylu rokokowym. W ko艣ciele tym zachowa艂o si臋 wiele pami膮tek. Tu w 1858 r. wzi臋li 艣lub rodzice Stefana 呕eromskiego. Uwag臋 zwiedzaj膮cego przyci膮ga g艂ówny o艂tarz z barokowymi ozdobami i przepi臋knym obrazem Matki Boskiej Szkaplerznej, pochodz膮cy z ok. 1700 r. Przetrwa艂y te偶 liczne rytowane epitafia nagrobne.
Ko艣ció艂 艣w. Miko艂aja w Oksie
Ko艣ció艂 parafialny pw. 艣w. Miko艂aja zosta艂 zbudowany przez Andrzeja Reja (syna Miko艂aja Reja) w 1570 r. jako zbór kalwi艅ski. Po oddaniu katolikom w 1678 r. pe艂ni艂 pocz膮tkowo funkcj臋 ko艣cio艂a filialnego w parafii Konieczno. Parafia w Oksie powsta艂a prawdopodobnie w pocz膮tkach XVIII w. (zachowa艂y si臋 藕ród艂a z 1723 r. 艣wiadcz膮ce o funkcjonowaniu parafii). Ko艣ció艂 by艂 gruntownie restaurowany ok. 1770 r., konsekrowany przez bpa Augustyna 艁osi艅skiego, jest murowany, wzniesiony na planie krzy偶a greckiego, z艂o偶onego z jednoprz臋s艂owych, prostok膮tnych ramion: nawy, kaplic bocznych i prezbiterium. Wn臋trze ko艣cio艂a malowano w 1983 r.
Nadzwyczajn膮 i najbardziej oryginaln膮, najprawdopodobniej jedyn膮 autentyczn膮 pami膮tk膮 z czasów Miko艂aja Reja i jego syna Andrzeja, jest zachowana do dzisiaj kazalnica, czyli ambona, kamienna w kszta艂cie wielkiego kwiatowego kielicha. W ko艣ciele tym zachowa艂y si臋 tak偶e liczne marmurowe epitafia nagrobne z dawnych czasów. Jedna p艂yta po艣wi臋cona jest pami臋ci Andrzeja Reja, fundatora ko艣cio艂a i za艂o偶yciela kalwi艅skiej szko艂y. Ko艣ció艂 zdobi pó藕norenesansowy kartusz kamienny z herbem Rejów Oksza (na fasadzie), ale kamienna ambona, która by艂a 艣wiadkiem modl膮cego si臋 tu poety, ojca literatury polskiej, wielkiego Miko艂aja Reja, zachowana bez jakichkolwiek przeróbek, stanowi bezcenn膮 per艂臋 w艣ród zabytków.