W Nag艂owicach, w których od XV do XVII wieku 偶y艂a rodzina Rejów na uwag臋 zas艂uguje Muzeum Miko艂aja Reja. Stworzenie tego rejowskiego muzeum by艂o jednym z elementów, obok naukowych konferencji i publikacji, obchodów czterechsetnej rocznicy 艣mierci pisarza (1959). Powsta艂o wówczas równie偶 popiersie d艂uta Barbary Zbro偶yny, które stan臋艂o w parku w Nag艂owicach.
Dworek Miko艂aja Reja
Muzeum znajduje si臋 w bezstylowym, parterowym dworku z 2. po艂. XIX w., wystawionym prawdopodobnie na miejscu starszego budynku. Obok dworu zachowa艂 si臋 pa艂ac radziwi艂艂owski z lat mi臋dzywojennych.
Dzie艂em w艂a艣cicielki Nag艂owic Marii Walewskiej by艂 za艂o偶ony, przy pomocy w艂oskiego planisty, rozleg艂y park. Obok parku by艂a ptaszarnia. Park okolony by艂 starymi d臋bami pami臋taj膮cymi czasy Miko艂aja Reja oraz lipami, których cz臋艣膰 ros艂a wokó艂 starego ko艣cio艂a. Park ten powsta艂 prawdopodobnie na miejscu dawnego domu Rejów, gdy偶 w 1926 r. znaleziono w tym miejscu kamienny kartusz z herbem Rejów i literami AR (syn pisarza nosi艂 imi臋 Andrzej). Park ten do chwili obecnej pi臋knem swoim wzbogaca krajobraz Nag艂owic.
Nast臋pny w艂a艣ciciel Nag艂owic – Józef Kosicki, 艣wietny gospodarz, powi臋kszy艂 wybudowany przez Walewskich dwór, wystawi艂 oficyn臋, odnowi艂 i uzupe艂ni艂 budynki gospodarcze, uporz膮dkowa艂 i rozszerzy艂 gospodarstwo rybne. Na sta艂e zapisa艂 si臋 w pami臋ci nast臋pnym pokoleniom tym, 偶e wybudowa艂 w Nag艂owicach nowy, neogotycki ko艣ció艂 (wzniesiony w latach 1908-1914).
Warte zobaczenia s膮 równie偶 ko艣cio艂y w Ciernie i Rakoszynie.
Ko艣ció艂 艣w. Marcina i 艣w. Jakuba w Ciernie
Pierwotny ko艣ció艂 parafialny istnia艂 w Zdanowicach, zosta艂 przeniesiony do Cierna w XII lub XIII w. Obecny ko艣ció艂 wzniesiono w 1595 r. kosztem opata cystersów w J臋drzejowie, by艂 konsekrowany 17 listopada 1627 r. przez biskupa che艂mskiego Remigiusza Koniecpolskiego, pe艂ni膮cego funkcj臋 opata w J臋drzejowie. Ko艣ció艂 jest murowany, tynkowany, by艂 przebudowywany oko艂o po艂. XVIII w., konsekrowany i odnawiany w latach 1983-1987; polichromia wykonana w 1983 r. O艂tarz g艂ówny pó藕nobarokowy z dekoracj膮 w stylu regencji z 2. 膰w. XVIII w., z przemalowanym barokowym obrazem Matki Boskiej z dzieci膮tkiem w drewnianej sukience.
Ko艣ció艂 艣w. Stanis艂awa w Rakoszynie
Pierwsza wzmianka 藕ród艂owa o ko艣ciele i parafii pochodzi z 1326 r. W 2. po艂. XVI w. ko艣ció艂 by艂 w r臋kach innowierców. Obecny ko艣ció艂 zosta艂 wzniesiony w 1779 r. przez miejscowego proboszcza Tomasza Kali艅skiego, po艣wi臋ci艂 go 28 pa藕dziernika 1780 r. dziekan j臋drzejowski ks. Ignacy Kotulski z upowa偶nienia biskupa krakowskiego Kajetana So艂tyka. Ko艣ció艂 jest modrzewiowy, jednonawowy, z w臋偶szym i ni偶szym prezbiterium, zamkni臋ty wielobocznie. 艢wi膮tyni臋 pokrywa dwuspadowy dach z wie偶yczk膮 na sygnaturk臋 z 1922 r. Ko艣ció艂 by艂 odnawiany po II wojnie 艣wiatowej.
Zespó艂 dworski w Jaronowicach
Zespó艂 dworski w Jaronowicach obejmuje dwór murowany z XVII, gruntownie przebudowany w 1. po艂. XIX w. i wyremontowany w 1985 oraz park z XVIII w. Historia dworu si臋ga XIV w., kiedy to w艂a艣cicielem Jaronowic by艂 Wac艂aw Grodecki. W nast臋pnych wiekach wie艣 wielokrotnie zmienia艂a w艂a艣cicieli. W XIX w. nale偶a艂a ona do Borkowskich, którzy te偶 przebudowali dwór. Przed II wojn膮 艣wiatow膮 maj膮tek ten posiada艂 Wac艂aw Borecki. Po 1945 r. w dworze mie艣ci艂a si臋 szko艂a, pó藕niej obiekt uleg艂 dewastacji. Od 1982 r. znajduje si臋 on w r臋kach prywatnych.