Gmina Oksa znajduje się w zachodniej części województwa świętokrzyskiego. Graniczy z pięcioma gminami: Włoszczową, Radkowem, Nagłowicami, Jędrzejowem i Małogoszczem. Ważniejsze szlaki komunikacyjne to droga łącząca Jędrzejów z Włoszczową oraz trasa Nagłowice - Małogoszcz. Odległość z Oksy do Jędrzejowa wynosi 20 km. Do Kielc jest około 40 km. Terytorium gminy wynosi 90 km kw. i obejmuje następujące miejscowości: Kanice Nowe, Kanice Stare, Rembiechowę, Węgleszyn, Ogrody, Dębinę, Łopatę, Zakrzów, Zalesie, Lipno, Błogoszów, Pawęzów, Rzeszówek, Oksę, Popowice, Tyniec, Gawrony, Podlesie i Dzierążnię.

Posadził miasto imieniem Oksza
Nigdzie nie jest tak pięknie jak w Oksie. Piękno tej okolicy w całej okazałości pierwszy poznał, pokochał i docenił imć pan Mikołaj Rej z pobliskich Nagłowic. Dlatego tu, na niewielkim wzniesieniu, które okalały modrzewiowe bory, rozległe stawy i kwieciste łąki nad początkującą Nidą, na terenie swoich posiadłości posadził miasto, które od swego herbu nazwał Okszą.
A ja Mikołaj Rej, będąc dziedzicem Nagłowickim, Tworowskim i Pawęzowskim, oznajmuję tym listem komukolwiek dziś i na potem będzie wiedzieć potrzeba, iżem posadził miasto na gruncie swym tworowskim imieniem Oksza. Działo się to w dzień św. Marcina 1554 r. Rejowie byli właścicielami Oksy i Nagłowic do końca XVII wieku.
Aż do 1945 r. miejscowości Nagłowice i Oksę łączyły węzły personalne poprzez kolejnych właścicieli. Ostatnim był książę Michał Radziwiłł. Te dwie sąsiadujące gminy w latach 1976-1991 połączyły się w jeden organ administracyjny przyjmując nazwę „Gmina Nagłowice-Oksa”. Rozdzielenie gmin nastąpiło 2 kwietnia 1991 r. i to nie ze względów antagonistycznych lub ambicjonalnych, ale po dokładnych obustronnych przemyśleniach, że w tak rozległym terenie gubi się samorządność.

Bogactwo i osobliwości przyrody
Tereny gminy Oksa położone są widłach dwu rzek: Lipnicy oraz Białej Nidy, które jakby ramionami obejmują jej obszary od północy i od południa. Zachodnią granicę wytyczają stawy rybne, a wschodnią zamykają kompleksy leśne. Jest więc gmina Oksa swoistą enklawą o specyficznych warunkach klimatycznych, glebowych i krajobrazowych.
Bogactwo przyrody i różnorodność krajobrazów w dorzeczu Nidy w jej początkowym górnym biegu sprawia, że w zasadzie tylko tu można jeszcze spotkać, prócz pospolitych, rośliny rzadkie i chronione takie jak: wawrzynek wilczełyko, zawilec jaskrawy, kosaciec syberyjski, pełnik europejski, lepiężnik biały, ciemiężnica zielona, długosz królewski oraz lilia złotogłów. Rośliny te w innych regionach Polski, gdzie tereny są bardziej skażone, należą do wyjątków i chyba nigdzie nie występują w takiej ilości jak tutaj.

Gmina mlekiem stojąca
Gmina Oksa nie posiada naturalnych zasobów surowcowych. Nie ma też większych zakładów przemysłowych. W zasadzie prowadzona jest tylko działalność gospodarcza w zakresie handlu i usług niejako na własne potrzeby. Dobrze rozwinięta jest sieć sklepów spożywczo-przemysłowych. Swoje usługi świadczą również liczne zakłady usługowe.
Gmina Oksa jest gminą typowo rolniczą, a podstawą utrzymania ludności są większe lub mniejsze gospodarstwa rolne. W związku z dużym areałem użytków zielonych większość rolników specjalizuje się w produkcji mleka.
Kilka gospodarstw specjalizuje się w hodowli trzody chlewnej. Kilku rolników przestawia się na uprawę warzyw i kwiatów w szklarniach i tunelach, ale ogólnie w gminie przeważa produkcja ogólnotowarowa.
Oprócz tego w Oksie rolniczą działalność prowadzi Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna.  Głównymi działami jej produkcji są: produkcja roślinna i zwierzęca.