Ten obszar,  jaki dziś wchodzi w skład powiatu jędrzejowskiego przez szereg stuleci, bo aż do pocz. XIX w., nie stanowił jednolitej całości, ani też nie był samodzielną jednostką administracyjną. W pierwszych stuleciach państwa polskiego większa część regionu jędrzejowskiego wiązała swe losy z Ziemią Krakowską, przy czym warto wiedzieć, że np. Małogoszcz – gród kasztelański należał do Ziemi Sandomierskiej, a Sobków i Korytnica były w obrębie Ziemi Wiślickiej. W XVI stuleciu w składzie województwa krakowskiego ziemie jędrzejowskiego regionu należały do powiatów: ksiąskiego (większa część), lelowskiego i chęcińskiego. Po rozbiorach to rozczłonkowanie utrwaliło się – nasz teren został rozdzielony na powiaty miechowski, stopnicki i kielecki. W 1809 r., w Księstwie Warszawskim stał się region jędrzejowski samodzielną jednostką Departa mentu Krakowskiego. Po Kongresie Wiedeńskim (1815 r.) zaczynają się stałe związki powiatu jędrzejowskiego z Kielcami – jako siedzibą wyższych władz administracyjnych. W wolnej Polsce, na mocy ustawy Sejmu z 2 sierpnia 1919 r., wszedł nasz powiat wraz z 15 innymi powiatami w skład dużego obszarowo województwa kieleckiego, w obrębie którego znalazły się m.in. Częstochowa, Sosnowiec i Radom. W latach 1945-1975 województwo kieleckie jest już mniejsze, ale ciągle z Radomiem i Warką. Kolejne zmiany podziału administracyjnego kraju to zmniejszały, to znów zwiększały obszar naszego województwa; Jędrzejów przeżyć przy tym musiał gorycz degradacji (gmina), co jednak ani nawet na moment nie powodowało zerwania jego więzi z Kielcami. Powiaty zniesiono w 1975 r. w związku z wprowadzeniem dwustopniowego (gmina-województwo) w miejsce trzystopniowego (gmina-powiat-województwo) podziału terytorialnego kraju. Do tego podziału powrócono po 24 latach, powiat pozostał jędrzejowskim, a województwo kieleckie przemianowano na świętokrzyskie.